Goethe-Institut Istanbul'da 13 Şubat’ta açılan, ancak pandemi nedeniyle uzun süre ziyarete kapalı olan "Düşünce Nesneleri: ESîR" isimli sergisi yeniden ziyarete açıldı. Sergi, 15 Eylül 2020'ye kadar ziyaret edilebiliyor.
Fotoğraflar: Orhan Kolukısa, Yercekim Mimari Fotograf
Meraklı Nesneler isimli sergi serisinin ilk yerleştirmesi “Esîr” Buşra Tunç tarafından hayata geçirildi. Ekmel Ertan’ın küratörlüğünü yaptığı sergi serisi, “Bellek Nesneleri” ve “Arzu Nesneleri” olarak devam edecek.
Meraklı Nesneler sergisi, Rönesans düşüncesiyle birlikte 16. yüzyılda ortaya çıkan Nadire Kabinelerine (Wunderkammer) gönderme yapıyor. Nadire Kabineleri, “şeylerin” bilgisini sınıflandırma çabası olarak, doğal veya insan yapımı olağanüstü nesneleri bir araya getiren özel koleksiyonlardı.
Goethe Institut, Galatasaray binasının merdiven nişleri için Buşra Tunç tarafından tasarlanmış bu dört farklı çalışma, nadire kabinelerinden yola çıkarak, nesne, toplama, biriktirme, saklama ve muhafaza etme fikirlerini irdeliyor.
Binanın her bir katına yayılmış olan çalışmalarda, fanuslar içerisindeki floresanlar yer alıyor. Farklı fanuslar, renkler, malzemeler ve dizilimler, merak kabinleri ve laboratuvarlar gibi muhafaza mekanlarının estetiğinden yola çıkar.
Nadire kabineleri dikkate değer nesnelerin sergilendiği koleksiyon mobilyaları. Floresanlar ise her yerde bulunan sıradan endüstriyel nesneler. Yerleştirme, biricik olan ile gündelik olan arasında bir işlevsel karşıtlık ilişkisi kuruyor. Diğer yandan ışığın kendisi de saklama ve muhafaza etme geleneğine uyum sağlamayan bir fenomen. Alışıldık şartlarda ışık, nesneleri aydınlatma aracılığıyla nesnelere doğru yöneltiliyor. Bu çalışmada ise ışık, gözün nesne üzerindeki bu egemenliğini tersine çeviriyor. Nesneleri değil, kendini gösteren bir forma dönüşüyor. Bu durum gerçekleşirken, ışık camın içinden geçebildiği için muhafaza da edilemez.
Endüstriyel üretim süreçlerini işaret eden malzemelere çalışmalarında sık sık yer veren Buşra Tunç bu çalışmada da benzer bir izlekte yol alıyor. Çalışmaların bir katındaki düzenlemede floresan yapımında kullanılan fosfor ve cam tozları fanusların içinde yer almaktadır. Floresanı yapısal olarak oluşturan malzemelerin, bozuk floresanlar ve kırıkların da çalışan floresanlar ile beraber sunulması, bir tür biricik nesneler hiyerarşisinin yerine nesnelerin tabiatını ve değişimini önceleyen bir duruş sergiliyor.
Numune kavanozlarının içine yerleştirilen floresan ışıklar, her katta farklı formlar ve kompozisyonlar sergiliyor. Düzenlemelere nadire kabineleri ve laboratuarlar gibi koruma alanlarının estetiği rehberlik ediyor. Nadire kabineleri, koleksiyon parçalarının sergilendiği teşhir üniteleri, floresan ışıklar ise her yerde bulunan yaygın endüstriyel öğeler. Bu şekilde yerleştirme, benzersiz ve sıradan arasında işlevsel bir karşıtlık ilişkisi kuruyor.
Künye
Metin: Kerem Ozan Bayraktar
Çeviri: Jorella Karriqi
Küratör: Ekmel Ertan
Fotoğraf dokümantasyonu: Orhan Kolukısa, Yerçekim
Teşekkürler: Jorela Karriqi, Karabey Yaman, Yervant Demirçi, Thomas Demirçi
http://www.busratunc.com/works
https://www.instagram.com/tuncbu/